"Lieve Esther, wil je met me trouwen?"

14 april 2008, ik moest terug naar Wageningen maar had na een lange stagedag weinig zin, maar besloot toch te gaan.
Toen de trein station Deventer passeerde besloot ik Bart te sms-en dat ik onderweg was en over niet al te lange tijd in de flat zou zijn

Niets vermoedend stapte ik een klein uurtje later onze afdeling op, stak de sleutel van mijn kamerdeur in het slot en opende de deur.
Het eerste wat ik zag was: Bart, zittend op mijn poef met een foto van ons in zijn handen.
Helemaal ontdaan zag ik voor mijn gehele raam waarvan de gordijnen dicht waren een gigantische slinger hangen met daarop de tekst: "Lieve Esther, wil je met me trouwen?"

Helemaal in de wolken besloot ik mijzelf eerst te ontdoen van mijn jas en een loodzware tas. Daarna volgde een voor mij historische zin: "Lieve Esther, wil je met me trouwen?" Ik kon niet anders dan "ja!" antwoorden.

Een paar minuten later belde mijn moeder: "ben je al thuis?" waarop ik luidkeels uitriep: "jaaaa, en verloofd", die zin maakte dat er in een huiskamer in Stadskanaal een luid gejuich uitbrak en in Wageningen een dolgelukkige Esther stond.